Rens Groenendijk

RensOp 14-jarige leeftijd begon Rens met dwarsfluit, de lokale harmonie (Sursum Corda) en fluitles op de muziekschool in Vlaardingen. Op 17-jarige leeftijd nam hij met een jazzbandje deel aan het Loosdrecht Jazzconcours. James Moody, die in de jury zat schreef over hem op: ‘Should make up his mind’, maar helaas heeft hij die geoede raad nooit ter harte genomen. Een jaar later het jazzconcours in Laren, waar Rens samen met een gitarist speelde en best hoog eindigde. Maar helaas was fluitist Ronald Snijders ook van de partij, en die won (heel terecht).

Rens vertelt: ,,Ik wilde naar de vooropleiding van het conservatorium in Rotterdam, maar helaas kon dat niet omdat ik te lang over mijn middelbare school had gedaan. De dienstplicht riep, maar door mijn muzikale achtergrond werd ik binnen de kortste keren ingelijfd bij het muziekkorps van de Limburgse Jagers. Ik heb dertien maanden in Duitsland gezeten en ben daar al die tijd fulltime met muziek bezig geweest. In die tijd kocht ik m’n eerste tenorsax, en er was alle tijd om daarop te oefenen. Ik speelde in een bigband die uit het korps was geformeerd en zelfs in een Tiroler orkest.”

Na z’n diensttijd is Rens van alles gaan doen. In een amusementsorkest, op grote feesten en partijen, en als begeleidingsband van Imrich Lobo, de Nederlandse Harry Bellafonte. Daarna in de symfonische rock met de Schiedamse 7-mans band Jada, met eigen repertoire en covers van o.a. Solution en Steely Dan. Parallel daaraan bleef hij spelen in de amusementshoek en allerlei sessiebands.

Tien jaar geleden werd Rens door zijn werkgever voor een jaar uitgezonden naar Curaçao, en dat was behalve hard werken een muzikale toptijd, met heel veel jazz. Elk weekend trad hij er op, in allerlei combinaties, heel veel in de Blues, een onderdeel van het sjieke Avila Beach Hotel. Het mondde uiteindelijk uit in een concert met vijf fantastische Antilliaanse muzikanten in de Fortkerk, waarvan een cd (eigen productie) is verschenen, The Language of Music.

Na terugkeer maakte Rens weer deel uit van de Schiedamse band Ticket to Ride, sixties-pop en rock&roll , met veel ruimte voor solo’s. Hij speelt daarin dwarsfluit, tenorsax, digitale sax Yamaha WX7 (vooral strijkersarrangementen), mondharmonica en tambourijn.

Rens is een echte liefhebber van bigband muziek: ,,Vroeger was ik weg van Thad Jones/Mel Lewis Orchestra. Heb zelfs Stan Kenton nog live gezien. En dan natuurlijk Count Basie, dat waren m’n eerste LP’s (o.a. met die atoombom).”

Hij werd voor de Fellows Bigband door alt saxofonist Aart Heere ontdekt op Marktplaats, waar Rens een mondstuk voor tenorsax aanbood. Hij heeft zich een weg naar binnen gebluft en ondanks zijn matige spel en gebrekkige kennis van het notenschrift onmisbaar gemaakt als leverancier van licht- en geluidsapparatuur. Recentelijk wist hij wegens gebrek aan tegenkandidaten door te dringen tot het bestuur.