Anja Robbens

Anja RobbensTrompet spelen begon per ongeluk als een geintje toen mijn dochter trompet ging spelen. Samen speelden we de eerste lessen uit trompetboek 1. Het klonk niet eens naar trompet maar het was wel hilarisch. Om de beurt op een harmonietrompet. Na een paar maanden kochten we één trompet maar wel twee mondstukken. En toen was geen weg meer terug, ik had geen idee waar ik aan begon, maar het ging vanzelf. Dus dan ook maar op trompet les en nog een trompet erbij en veel studeren. En nu speel ik onder andere bij de Fellows Bigband. En dat hoop ik nog lang te doen. Muziek was niet nieuw voor mij, als kind speelde ik fluit, klassiek. Iedere dag klassieke etudes studeren ging als vanzelf. In mijn studententijd speelde ik eerste fluit en piccolo bij het Sempre Crescendo, het orkest van Minerva, zonder dat ik daar overigens lid was. Als niet-lid won ik vervolgens ook nog hun muziek concours met een solo stuk voor fluit. Na de studententijd heb ik de fluit met een snik heel lang in de wilgen gehangen.